1. Nico se da cuenta de que le falta la cartera en el mismo instante en que se palpa el bolsillo trasero y no siente nada. No es la leve preocupaciĂłn de “quizá estĂ© en casa”. Es ese vacĂo brusco en el estĂłmago que significa: estaba aquĂ y ahora ya no está. Busca en todos los sitios de siempre: en la mesa de la cocina, en el fregadero, en la repisita junto a la entrada. Esa cartera no aparece por ninguna parte.
Nico
hij merkt
dat
hij mist
de portemonnee
op hetzelfde moment
wanneer
hij voelt
de achterzak
en hij voelt niets.
Het is niet
de lichte zorg
van “misschien is het
thuis”.
Het is
die plotselinge leegte
in de maag
dat betekent:
het was
hier
en nu
is het er niet meer.
hij zoekt
op alle plekken
zoals altijd:
op de keukentafel,
in de gootsteen,
op het plankje
naast de ingang.
Die portemonnee
hij verschijnt nergens.
Nico merkt meteen dat hij zijn portemonnee mist, precies wanneer hij zijn achterzak voelt en niets voelt. Het is niet de kleine gedachte: “misschien ligt hij thuis”. Het is die plotselinge leegte in zijn maag die betekent: hij was hier en nu is hij er niet meer. Hij zoekt op alle vaste plekken: op de keukentafel, in de gootsteen, op het plankje bij de ingang. Die portemonnee is nergens te vinden.