Speed Dating

Het is vrijdagavond, aan het begin van de herfst, in Milaan. Eva is negenendertig jaar en ze komt een leuke bar binnen. De lichten zijn warm en er is rustige muziek. Ze doet haar jas uit en houdt hem op haar arm. Ze glimlacht, maar ze voelt zich een beetje nerveus. In het midden van de zaal staan kleine ronde tafels. Op de tafels liggen nummers, pennen en kleine kaartjes. Achterin staat een vrouw op een klein podium met een notitieblok. Ze glimlacht en wacht.

Er komen meer mensen binnen. Al snel zijn er ongeveer twintig mensen. De vrouw op het podium legt de regels uit: elke afspraak duurt zeven minuten. Dan rinkelt er een bel en schrijf je tot 5 woorden om de ontmoeting te beschrijven en of je de persoon weer wilt zien. Daarna ga je naar de volgende tafel. “Wees vriendelijk,” zegt ze. Eva knikt, kijkt naar haar kaartje en ziet: Tafel 4. Ze gaat zitten, zet haar telefoon op stil en haalt diep adem. Ze wil echte mensen ontmoeten en iemand vinden die goed bij haar leven past.

De bel rinkelt. Een man gaat tegenover Eva zitten. Hij is lang en hij heeft bruin haar met een beetje grijs. Hij beweegt rustig. “Hallo, ik ben Martin,” zegt hij en hij geeft haar de hand. “Eva,” zegt zij en ze schudt hem de hand. Martin glimlacht. “We hebben zeven minuten. Kan ik een directe vraag stellen? Wat zoek je?” Eva antwoordt dat ze een serieuze relatie wil: niet perfect, maar stabiel. Ze praat ook liever in het echt en niet alleen via berichten. Martin knikt. “Ik ook,” zegt hij.

Eva voelt zich meer ontspannen. Ze vraagt Martin wat voor leven hij leuk vindt. Martin denkt even na en zegt dat hij van een rustig leven houdt. Hij werkt veel tijdens de week. In het weekend rust hij graag uit, kookt hij en maakt hij een wandeling. Hij hoeft niet elke avond uit te gaan. Eva glimlacht. Ze zegt dat ze ook van evenwicht houdt: vrienden, maar ook rust. Dan vraagt Martin of ze kinderen heeft en of ze kinderen wil. Eva zegt dat ze geen kinderen heeft. Ze kan wel uitgaan met iemand die kinderen heeft, maar ze wil geen eigen kinderen. Martin lijkt opgelucht. Hij zegt dat hij een dochter heeft van tien jaar. Hij ziet haar de helft van de tijd en hij heeft een goede relatie met haar moeder. Eva knikt: dat is belangrijk.

De bel klinkt weer. Martin staat op. Hij zegt dat het fijn was om met Eva te praten. Eva zegt “Dank je” en schrijft op haar kaart: “rustig”, “duidelijk”, “misschien nog”. Dan gaat Leo snel zitten. Hij heeft een grote glimlach en zegt: “Hoi, ik ben Leo.” Eva stelt zich voor. Leo zegt dat hij van de stad en haar energie houdt en dat hij van last-minute plannen houdt. Eva zegt dat zij graag een beetje plant en dat zij graag weet wat er gebeurt. Ze zegt dat zij niet streng is, maar dat zij organisatie fijn vindt. Leo lacht en zegt dat hij liever spontaan is.

Eva vraagt wat spontaniteit voor Leo betekent. Leo noemt een drankje na het werk, een concert of een feest. Hij zegt dat hij zich verveelt als hij te lang thuis blijft. Eva knikt en zegt dat zij liever rustige dingen doet. Ze noemt een lange wandeling, een museum of samen koken, en ze zegt dat ze van rustige gesprekken houdt. Leo vraagt dan naar reizen en zegt dat hij van snelle reizen houdt: vijf steden in zes dagen. Eva lacht en zegt dat zij liever één stad kiest en daar meer tijd heeft. Daarna vraagt Leo naar kinderen. Eva geeft hetzelfde antwoord. Leo haalt zijn schouders op en zegt: “Ik weet het niet”. Volgens hem hangt het van de persoon af. Eva denkt dat hij veel energie heeft en heel snel is.

De bel klinkt. Leo staat op en zegt: “Aangenaam je te ontmoeten, Eva!” Eva glimlacht vriendelijk en schrijft op haar kaart: “sociaal”, “snel”, “te veel energie”. Daarna gaat de derde man langzaam zitten. Hij zegt: “Hoi, ik ben Sam.” Hij draagt een bril en praat zacht. Eva zegt haar naam. Sam glimlacht een beetje en zegt dat hij niet erg goed is in speed-dating. Hij zegt dat hij van lange gesprekken houdt. Eva zegt: “Ik ook, maar we kunnen het proberen.” Sam lijkt blij. Hij zegt: “Oké,” en vraagt: “Hoe is een goede week voor jou?”

Eva vindt de vraag leuk. Ze zegt dat ze van simpele routines houdt: werk, thuis, avondeten en een beetje beweging. Ze houdt van een schoon huis en een rustige sfeer, en ze heeft geen luxe nodig. Sam knikt en zegt dat hij het begrijpt. Hij is fysiotherapeut en praat de hele dag met mensen. ’s Avonds wil hij rustig zijn. Hij kookt ook graag, maar simpel. Eva glimlacht en zegt dat samen koken leuk is. Sam lacht en zegt dat je dan ziet of jullie goed samen werken. Dan vraagt hij wat Eva zoekt. Eva zegt dat ze iemand zoekt die vriendelijk en kalm is, en die praat als er een probleem is. Sam knikt en zegt dat hij dat ook leuk vindt.

Sam vraagt op een respectvolle manier naar kinderen. Eva antwoordt zoals eerder. Sam zegt: “Oké, ik begrijp het. Ik heb geen kinderen.” Eva vraagt wat hij een goede eerste date vindt. Sam glimlacht. Hij zegt: “Een koffie en een wandeling. Of een drankje, en dan naar huis als het niet goed voelt. Iets makkelijks, zonder stress.” Eva knikt en zegt: “Dat vind ik leuk.” Dan rinkelt de bel. Eva voelt zich een beetje verdrietig omdat de tijd om is. Ze schrijft: “mooi gesprek”, “kalm”, “ik wil hem weer zien”.

Op het einde verzamelt de organisator de kaartjes. Ze zegt: “Bedankt dat jullie gekomen zijn. We controleren de resultaten. Als er een match is, nemen we contact met jullie op en organiseren we een tweede afspraak.” Eva staat op en pakt haar jas. Buiten is de lucht fris. Ze loopt naar huis. Ze voelt zich goed omdat ze haar keuzes heeft gemaakt. Ze vond het leuk om nieuwe mensen te leren kennen. Stiekem hoopt ze dat Sam haar ook weer wil zien. Ze glimlacht een beetje.