Una breve storia del vino e come si produce

Ten slotte maakt de wijn zich klaar voor het bottelen. Hij kan worden geklaard of gefilterd, en dan is hij helder en blijft hij stabiel. Bottelen is als een deur sluiten: het verzegelt de wijn, zodat hij kan reizen, rusten en later weer worden geopend—aan tafel, met mensen.

Mousserende wijn heeft een extra truc: hij houdt gas vast, zodat er belletjes komen. Eerst maak je een basiswijn—precies zoals een normale stille wijn. Meestal is die wijn fris en heeft hij veel zuur, want mousserende wijn heeft vaart en energie nodig.

Dan maakt de producent een tweede gisting. Hij voegt een beetje gist en een beetje suiker toe. De gist eet de suiker en maakt opnieuw alcohol en koolzuur, maar nu is de ruimte gesloten. Het gas kan niet ontsnappen, dus het lost op in de wijn. Dit is het geheim: de belletjes zijn gas van de gisting dat gevangen zit.

Als je mousserende wijn schenkt, stijgen de belletjes op en nemen ze de aroma's mee naar boven. Daarom kan mousserende wijn heel sterk ruiken. De belletjes veranderen ook het gevoel in de mond: het lijkt lichter, prikkelender en levendiger op de tong.

De moderne wijn is niet alleen smaak. Het gaat ook over grotere vragen: land, klimaat, water en energie. Veel producenten proberen slimmer met de natuur te werken. Zij verminderen chemische behandelingen, planten dekgewassen tussen de rijen en steunen de biodiversiteit—meer insecten, meer vogels, gezondere bodem.

En Italië is een perfect voorbeeld van hoe de plaats de wijn vorm geeft. Het land gaat van de Alpenbergen tot de zonnige eilanden. Je kunt koelere wijngaarden vinden dicht bij de Alpen, zeewinden langs de kust en vulkanische bodems in het zuiden. Italië heeft een enorme erfenis van druiven: meer dan 350 toegelaten variëteiten en bijna 600 geregistreerde cultivars. Dit betekent dat Italië niet alleen “één wijnstijl” is. Het zijn veel lokale identiteiten in één land.