Los sustantivos españoles más comunes – Cuerpo y salud

Als ik wakker word, voel ik pijn in mijn hoofd en in mijn lichaam. In de badkamer kijk ik naar mijn gezicht, adem ik diep en hoor ik mijn hart. Met mijn hand doe ik mijn haar goed en denk ik aan mijn gezondheid: vandaag wil ik een rustige geest, zonder haast.

Bij de ingang kijkt een mevrouw bij de receptie mij aandachtig aan. Ze vraagt mijn naam en mijn adres, en ze schrijft mijn bezoek in een lijst. Ze telt ook de beurten en ze legt uit dat ik moet wachten, omdat er veel mensen zijn.

Een verpleegkundige begeleidt mij naar een kleine ruimte. Ze doet een band om mijn arm om de druk te meten, controleert mijn bloed en luistert rustig naar mijn hart. Daarna raakt ze mijn huid aan en vraagt ze dat ik mijn hand open; ik knik met mijn hoofd.

De dokter kijkt naar mijn gezicht en gebruikt een lampje om één oog te controleren. Daarna vraagt hij dat ik mijn mond open, hij raakt mijn neus aan en schuift mijn haar opzij. Hij zegt dat mijn brein in orde is en hij schrijft een korte notitie met “rust” en “water”.

After I leave the hospital, I think calmly and I do not hurry. My brain understands one clear thing: it is normal to ask for help. I keep a good spirit, put on my hat because it is cold, and walk slowly. Now the strong pain in my body is gone.

The next day at home, I wake up and do some stretches. I move my hand and arm, then my leg and foot, and my skin feels warmer. In a small space in the living room, I do a gentle jump, stop for a moment, drink water, and take care of my health.

A week later, I go for a short check-up visit. I remember the commander’s mission: to take care of the place and the people. I also have my own mission: to take care of my health every day. With courage, I do something simple and real: I rest and walk a little.