Prima lezione alla scuola di italiano

Het is maandagochtend in een kleine taalschool in Bologna. Het lokaal is licht en eenvoudig. Er is een whiteboard, tien stoelen en een groot raam. Buiten is de straat rustig.

Binnen zijn de studenten een beetje zenuwachtig. Het is hun eerste les Italiaans. Ze kijken naar elkaar en weten nog niet goed wat ze moeten zeggen.

De lerares, Maria, komt het lokaal binnen met een glimlach. “Goedemorgen!” zegt ze. “Welkom bij onze cursus Italiaans.” Daarna voegt ze eraan toe, terwijl ze de studenten met een grote glimlach aankijkt: “Vanaf nu spreken we alleen Italiaans.”

“Vandaag beginnen we met de presentaties,” legt Maria uit. “We maken een rondje door het lokaal, één voor één. Heel eenvoudig.” Ze kijkt naar de eerste studente, een jonge vrouw met donker haar. “Wil jij beginnen? Stel jezelf alsjeblieft even voor,” vraagt Maria.

“Ja,” zegt de vrouw. “Ik heet Anna. Ik kom uit Polen. Ik ben zevenentwintig jaar oud. Ik werk als verpleegkundige. Ik spreek Pools en Engels. Ik leer Italiaans omdat ik van Italiaanse films houd.”

“Perfect, dank je,” zegt Maria. Ze wijst naar de volgende student, een lange man.

“Ik heet David,” zegt hij. “Ik kom uit Canada. Ik ben dertig jaar oud. Ik ben softwareontwikkelaar. Ik spreek Engels en een beetje Frans. Ik leer Italiaans omdat mijn vriendin Italiaans is.”